بهگزارش خبرنگار میراثآریا، این پروژه با مجوز پژوهشگاه، در اردیبهشت و خرداد ۱۴۰۵ و به سرپرستی فاطمه فرشی جلالی در محدوده بخش پادنای شهرستان سمیرم در حال انجام است.
فاطمه فرشی جلالی سرپرست هیأت باستانشناسی در این باره گفت: این بررسی با هدف شناسایی، مستندسازی و ارزیابی آثار فرهنگی ـ تاریخی واقع در محدوده آبگیر سد ماندگان و در چارچوب مطالعات نجاتبخشی صورت گرفت. نتایج اولیه این فصل از بررسی نشان میدهد که محوطهها و گورستانهای شناساییشده، عمدتاً به دورههای تاریخی و اسلامی تعلق دارند.
او تصریح کرد: حوزه مورد مطالعه در ارتفاعات زاگرس مرکزی و در مجاورت رودخانه ماربر واقع شده است؛ منطقهای که بهدلیل شرایط جغرافیایی، منابع آبی و قرارگیری در مسیر کوچ عشایر، از دیرباز بستر شکلگیری استقرارهای انسانی و تعاملات فرهنگی بوده است.منطقه سمیرم و نواحی پیرامون آن در مطالعات باستانشناسی زاگرس، از اهمیت ویژهای برخوردارند و شواهد حاصل از پژوهشهای پیشین نشان میدهد این ناحیه در دورههای مختلف تاریخی، بهعنوان یکی از گذرگاههای ارتباطی میان زاگرس جنوبی، فارس و فلات مرکزی ایران مورد استفاده قرار میگرفته است.
این باستانشناس افزود: وجود رودخانهها، مراتع کوهستانی و مسیرهای طبیعی عبور، زمینه تداوم سکونت و شکلگیری محوطههای فرهنگی متعدد را در این منطقه فراهم کرده است.براساس نتایج بهدستآمده، آثار شناساییشده در محدوده آبگیر سد ماندگان، اطلاعات ارزشمندی درباره الگوهای استقرار، شیوههای تدفین و نحوه بهرهبرداری جوامع گذشته از محیط طبیعی زاگرس مرکزی ارائه میکنند و ضرورت انجام مطالعات تکمیلی و برنامهریزی برای حفاظت و نجاتبخشی این محوطهها را دوچندان میسازند.
انتهای پیام/
نظر شما